MMPC (Mtb Monster Parcours Challenge) Zaterdag 25-02-2018

“Het verhaal over 38 gladiatoren en een monster wat die dag 3 prinsessen verslond.”

De lucht was blauw en de zon schitterde aan de hemel het leek wel zomer. Echter was het dat verre van. Het was verdomme koud…….heeeeel koud. De temperatuur op dat moment -6 graden om nog maar niet over een gevoelstemperatuur te spreken. Om 9:00 uur stonden 38 MTB’ers, waarvan 5 gastrijders, klaar bij Fred om de strijd met het monster aan te gaan. Het doel voor de dag was om in de ochtend de zwarte en groene route te rijden in de Loonse en Drunense duinen om daar in de middag het parcours van Dorst, Kadettenkamp en Vrachelen bij voegen.

De stemming was goed al waren sommige toch een tikje nerveus. Dolman had al een nat shirt voor de aanvang van de tocht, het verhaal van een lekke camel bag ging de ronde maar angst zweet sluiten we niet uit. Danny wilde graag in meerdere groepen vertrekken vanwege tempo verschillen, gelukkig heeft de organisatie hem kunnen kalmeren en overtuigen dat gezien de wind 1 groep toch meer voordelen had. Martin had nog een ingewikkeld tel spel om niemand alleen te laten rijden, maar wat daar nog van terecht is gekomen weet de organisatie eigenlijk niet. Soms biedt de kinderfilm Frozen (herkenbaar voor die dag) uitkomst met het nummer “Let it go, let it gooooooo”. Het complete MTB peloton (mooie mix van jurken en moddervreters) ging rond 9:15 op jacht…..op jacht naar het monster.

Volle bak wind tegen maakte dit al de eerste serieuze uitdaging van de dag. Bij het oorlogsmonument is een mooie groepsfoto gemaakt en organisch begonnen de deelnemers aan het parcours. We zouden elkaar weer treffen bij de Viersprong voor de lunch, want wachten in de kou was geen optie. Een aantal rijders hebben een half beest geslacht (alleen LDD) maar er zijn vele goede voornemens gemaakt om tijdens de editie van 2019 een heel beest te slachten.

Ad en Giel schoten als laatste de baan in om als een soort van bezemwagen het parcours leeg te vegen. Het monster bleek een voorkeur te hebben voor prinsessen waarvan de voornaam begint met de P van Prinses. De eerste prinses die opgeslokt werd was Prinses Pim. Het monster had aan zijn achterwiel geknaagd en hierdoor kon hij zijn weg niet vervolgen. Pim werd door zijn eigen prinses opgehaald van het parcours. Marcel was de volgende maar zijn naam begint niet met de P van Prinses dus wist hij ter nauwer nood de dans te ontspringen. Hij reed lek maar met fietsenmaker Peter Ansems in de buurt was onder het genot van koffie bij de rustende jager het euvel snel verholpen. Marcel kreeg vervolgens nog een klein duwtje in de rug van de bezemploeg.

Fred heeft zijn goede zorg als kastelein weer volbracht. Met in de ochtend toch wat stres en de vraag van Fred waar de organisatie had leren tellen…. Dit waren er toch beduidend meer dan op inschrijflijst stonden? Een lekker buffet met daarbij goed gevulde soep en een energiedrankje om de route te vervolgen. Ad had wel commentaar over hoeveel suikerklontjes er nu in zo een drankje zaten……ja ja, wacht maar af.

Na de lunch sneuvelde op het eerste stuk van Dorst een gastrijder. Met een soepele draai aan het stuur ging hij rechts op de splitsing waar je links naar het kadettenkamp gaat. Last van zijn rug riep hij en hiermee sneuvelde Prinses 2 genaamd…..Paul.

Gastrijder Rosemarie, een dame die de vaart erin had ging als een raket. Het was een raket met turbo booster waardoor onze eigen Mega Mindy de broek strak had om bij te houden 😉 De kers op de taart zat voor het monster in de staart. Hier slokte het beest nog snel het kopstuk van TC de Kleppers op. Inderdaad de voorzitter, in deze editie Prinses Pascal. Een los zadel maakte opgave onvermijdelijk.

Maar het echte wonder vond plaats toen we de laatste helft van Dorst inreden. De bezemploeg bestond inmiddels uit Peter A, Ad en Giel. Ad was stiller geworden dan Peter A, de wereld op zijn kop. Had hij toch wat meer energydrank moeten drinken 😉

Nu Ad stil was heerste er een serene rust, we hadden het gevoel te zweven. Inmiddels waren we Dorst weer uit met nog een pittig stukje wind tegen langs het kanaal, hier werden alweer de eerste plannen voor 2019 gesmeed (niet door Ad, die praatte niet meer ;-). We kijken terug op een geslaagde eerste editie waar de club ook nog 2 nieuwe leden aan over heeft gehouden. Tot de volgende editie in 2019