TIEN!!! Tien, tien, tien, tien, tien, tien!…..

TIEN!!! Tien, tien, tien, tien, tien, tien!…..voor wie het nog niet weet! Het MTB chapter van de Kleppers bestaat 10 jaar. Alle reden voor een feestje, want zo’n mijlpaal mocht natuurlijk niet ongemerkt voorbijgaan.

Mihason en de Enaleste namen de loodzware taak op zich om een knalparty van jewelste te organiseren. Diverse snode plannen werden door ze gesmeed en ze waren ook niet vies van het plaatsen van mist- en rookgordijnen.

Zaterdag 5 november was het na een lange voorbereiding en minutieus plannen eindelijk zover. Om 11:45 moest er verzameld worden bij het thuishonk van de Enaleste. Uit de stalorders bleek verder dat we in kleppertenue op de fiets moesten aantreden én dat we gewone kleding, schoenen, rijbewijs en een tandenborstel moesten meenemen.

De verwachtingen waren hooggespannen? Toch een overnachting bij yabyum?

De koffie met gebak werd vervolgens vlot geserveerd en onder het genot van, werden de volgende stalorders uitgedeeld door Mihason. Stipt om 12:30 moesten we op de fiets zitten, want we hadden een planning om aan vast te houden, schijnbaar. Natuurlijk 1:34 later dan 12:30 vertrokken we. Over de oversteek. Daarna middels een machtig mooi paadje kwamen we weer op het fietspad richting Tilburg terecht. Voor de Reeshof werd nog een uber steil hellinkje genomen. Daarna via wat omwegen was het tijd voor de eerste stop.

Dat was bij de fabriek(je) waar ze Schrobbelér maken, compleet met proeflokaal! We werden verwelkomd door drie jonge dames. Een ervan heeft alles aan ons uitgelegd, ze heette Puck en volgens mij weet niemand meer wat ze gezegd heeft . Behalve dat Hans een belangrijke rol heeft in de productie van de Schrobbelér. Hans weet namelijk het geheim, samen met nog één ander persoon. Hadden wij ff mazzel met 2 Hansen in ons midden. Voor en na de rondleiding moest er uiteraard geproeft worden. We startten met een warme Schrobbelér met slagroom, om via een shot koude Schrobbelér te eindigen met een koude met ijs en limoen. Na het zingen van wat levensliederen voorgegaan door onze Dolman en een groepsfoto werd het tijd om verder te gaan. Uiteraard geheel in stijl moest er eerst bij ons geitje een band vervangen worden want die was plat komen te staan.

Na dit kleine oponthoud gingen we spoorslags verder want er moest nog 63 km gefietst worden zo werd ons medegedeeld en het schema was strak! Na wat wegen werd er een stuk ‘verboden rijk’ geslecht. Waar zouden we nu toch uitkomen? Bij een sprookje? Of toch niet?…….zou het dan toch?….En jawel het werd een sprookje. En niet zomaar een sprookje. Maar bij onze Koga uit de Kets! Of Laaf zoals hij liefkozend door ons wordt genoemd. Daar werden we enthousiast ontvangen door de vrouw, kinderen en schoonouders van Koga. Werkelijk alle registers werden opengetrokken! We mochten plaatsnemen in Koga’s verwarmd jeugdhonk. Soep met ballen werden geserveerd door schoonvader en om toch uit de kosten te komen had Koga een centenbak op de wc gezet (en ons wijsgemaakt dat Jelle dit zelf had bedacht…jaja). De soep, Jupiler en Radler gingen er allemaal soepel in. En wederom luidde Mihason de klok dat we om 18:00 sharp weer verder moesten.

In de regen ging het stoere vijftiental verder. Onderweg waren fly-by’s en schijnbewegingen talloos. Langs heel veel huizen van moddervreters kwamen we. Waar zouden we stoppen? Een mindfuck van jewelste. Na een half uur in spanning fietsen werd het toch de Viersprong waar we het hoofdgerecht zouden nuttigen. Maar wat bleek. We moesten nog zelf ons eten klaar maken ook! Via een zwaar democratisch proces werden we opgedeeld in 3 groepen. De eerste deed de sate, en dat waren eigenlijk de besten . De middengroep deed het ook niet onverdienstelijk met hun hamburgers en de sluitgroep was shoarma. Alle gangen werden begeleid door gerstenat. Ondertussen was het buiten ook nat aan het worden. Dus na snel de afwas te hebben gedaan werden we wederom aangespoord door Mihason. Er moest tenslotte nog een toetje gegeten worden. Het werd een mindfuck 2.0 . Weer langs huizen van moddervreters en weer die roulette-ogen bij iedereen. Waar gingen we stoppen.

Uiteindelijk werd er gestopt bij Binnenland. Hijzelf kon gewoon niet geloven dat zijn Kaat hem zo’n loer kon draaien. Iedereen ging naar binnen, op eentje na. De kleinste van het gezelschap haakte af. Het was tenslotte kinderbedtijd en hij was afgedraaid.

Na verluidt waren de toetjes ook een groot succes met daags erna gefoeter van binnenland omdat hij de kliekjes op moest eten. Na de toetjes, koffie en thee ging het veertiental nog voor een afzakkertje terug naar de plek waar het zon 11 uur eerder begon, bij d’n Enaleste.

Het moet niet onvermeld blijven dat ook hij die dag 55 werd. We hebben met regelmatige tussenpozen dan ook uitbundig voor hem gezongen. En ik meen zelfs gezien te hebben dat hij iedere keer weer een brokje moest wegslikken. Het afzakken is ook uitermate goed geslaagd en ging tot in de kleine uurtjes door.

  We kunnen met zijn allen terugkijken op een enorm goed geslaagde dag en de weergoden waren ons behoorlijk goed gezind. Mihason en Enaleste bedankt voor jullie goede zorgen en jullie met militaire precisie georganiseerde dag!!! SJAPPPOOO!

Geplaatst in Verslagen
0 reacties op “TIEN!!! Tien, tien, tien, tien, tien, tien!…..
  1. hansj hansj schreef:

    Gin woord gelogen. Nogmaals de complimenten voor de organisatie.