De verborgen schatten en gevaren van het IJsselmeer

Het was donderdag 14 Juli toen ik na een drukke speeldag met twee kleine kindjes in de tuin zat bij te komen. Tijd voor een biertje, het was immers vakantie. Om vervolgens weg te dromen welke wielertocht ik
volgend jaar op het menu zou zetten. De hersenspinsels werden met de minuut concreter wat resulteerde in het volgende App bericht in de klepper A groep:

Screen Shot 2016-07-22 at 10.23.36

Een spontane actie die binnen 3 minuten werd beantwoord door Jan de Beer. Oei das snel volgende week dinsdag al, geen tijd meer om een keer te trainen. De euforie maakte plaats voor twijfel, gelukkig kwam de positieve vibe bij je het volgende biertje terug. Na wat research te hebben gedaan op internet blijkt het om een rit tussen de 250 en 300 km te gaan.

Maandagavond de fietsen ingeladen en dinsdagochtend waren we om 5.00 uur op weg naar Lelystad. Windkracht 3 was gunstig maar de temperatuur van 30 graden kon nog weleens een geduchte tegenstander worden. Om
6.30 stapten we vol goede moed op de fiets. Binnen het eerste uur zagen we helemaal zwart, en nee we waren niet op de mountainbike. Zwermen met dondervliegjes zorgden dat we onze power repen niet nodig hadden, vruchtvlees genoeg immers.

foto 1foto 2

We hadden een route op internet gevonden (links), meer als richtlijn en niet om deze precies te volgen. Na 120 km behouden te hebben gereden door prachtige polderwegen met bruggetjes, vogels en prachtige natuur hebben we ons eerste stop in Wieringerwerf (blauwe bolletje rechts) gehouden. Het was 11 uur dus tijd voor een vroege lunch, een uitsmijter voor Jan en een broodje hamburger en gezond voor mij. Een ieder 2 cola want het begint warm te worden en vocht kunnen we vandaag niet genoeg

tot ons nemen. Bidons vullen en na 30 minuten waren we weer on route.
Op naar de afsluitdijk, waar Jan vrienden werd met zijn tijdrit stuur en ik alleen nog maar naar een zadeltasje kon kijken. Twijfelend vraag ik aan Jan, dit met constant 38 op de klok, verwacht je dat ik de kop van je overneem? want dat gaat me namelijk echt niet lukken. Ik verwacht niets is zijn antwoord, gewoon lekker fietsen. Gelukkig maar en samen hobbelen we de 30 km lange afsluitdijk af. Na de afsluitdijk zijn de bidons alweer leeg, het dweilen met de kraan open is begonnen. Het vizier wordt opnieuw ingesteld, ditmaal op Lemmer. Lemmer de geboorteplaats van Rintje Ritsma alias “De Beer uit Lemmer”, tja en ik ben op pad met de BEER uit Dongen. Wat een geweldenaar met een brok ervaring. Makkum, Workum, Koudum, Balk en eindelijk Lemmer. De energiemeter komt
inmiddels ver in het oranje en tja we moeten nog wel een stuk. De SPAR maar eens bezocht voor Cola en water voor de bidons en ach laten we eens gek doen een ijsje past wel bij dit weer. Het vizier nu op Urk want van daaruit is het echt niet ver meer. Er komt ons een brommer voorbij……Jan zal toch niet……Jawel hoor. Alles kraakt inmiddels, mijn lichaam nog harder dan mijn fiets. Ik pak onderin de horens vast en ben van plan geen centimeter uit het wiel te gaan. Waar komen we op uit 34, 35, 36 nee de brommer rijdt 37 per uur. Oef, ik gun het Jan om ook een stuk uit de wind te rijden maar na een kilometer of 4 moet ik toch bellen, dag brommertje. De weg naar Urk blijft duren, verplaatsen ze die stad steeds….?
En daar is Urk, het voelt als de eindbestemming maar die ligt helaas nog 25 km verder. Al mijn energiemeters staan in het rood, het is één groot knipperend dashboard. Heeft het gevaar van het IJsselmeer (geen schaduw en een brandende zon) me dan toch de das om gedaan? En ineens lag
daar op een steenworp afstand het walhalla, de oase in de woestijn, een schat van het IJsselmeer. Jawel een heus zwemstrandje, de kracht om schoenen, helm of handschoenen uit te trekken had ik niet meer dus in vol ornaat te water. De andere badgasten stonden erbij en keken ernaar, en gelukkig was Jan nog wel zo scherp om dit op de gevoelige plaat vast te
leggen. Het lijf omarmde de koeling en even leek het erop of de tocht eigenlijk nog moest beginnen.

foto 3foto 4

Bij het oplopen van het strand stopte die romantische film abrupt. Meneer kramp had me eindelijk gevonden en was niet mild. Snel op de fiets en in een licht verzet verder. Even later wederom een aangenaam cadeau van het meer, voor het eerst vandaag echt wind mee. Het was een strijd om de teller op 27 te houden. Eindelijk, daar stonden ze, de magische bordjes met daarop Lelystad. Hier was vroeg in de ochtend het spektakel gestart om 6.30 uur en hier zou het om dezelfde tijd maar exact 12 uur later ook eindigen. Schaduw en kramp worden vrienden en we klokken uit om 18:30 uur.

Jan nogmaals dank voor deze mooie rit en dat er nog maar vele mogen volgen.

Met vriendelijke groet,
Giel Steehouder

Interessante feiten:

* 12 liter gedronken tijdens de gehele dag en niet hoeven pissen.
* Een gemiddelde van 29 km per uur over een afstand van 265 km.
* Na het avondeten wist de weegschaal me te vertellen dat ik 4 kilo lichter    was dan de dag ervoor.

Geplaatst in Verslagen